Nuk ekziston një moshë, që të mos përjetojmë frikë. Jemi gjithmonë të brishtë, edhe kur jemi prindër, edhe kur jemi fëmijë, edhe atëherë kur lipset për të ndërtuar e nuk e kemi idenë as se ku do t’i hedhim themelet. Ama, ekziston një çast i saktë, kur hidhemi në botën në të cilën jemi të ekspozuar e lakuriq, ndaj bota nuk duhet të na lëndojë.
Për këtë arsye, Luçia, e cila një natë të tridhjetë viteve më parë pati shpëtuar rastësisht, vëzhgon me panik heshtjen e vajzës së saj. Atë natë në Dente del Lupo ishin të gjithë: barinjtë e Apenineve, pronarët e kampingut, gjahtarët, karabinierët. Të gjithë, me përjashtim të tri vajzave, që nuk ishin më…
Nuk ka asnjë vlerësim për këtë libër.