Na ishte njëherë një pallat njëmbëdhjetëkatësh në mes të Tiranës. Në secilin prej kateve të tij banonin kalamaj, prindër, gjyshe, pëllumba, mace, ndonjëherë edhe ndonjë mi, që dilte nga kanali, kur prej ballkoneve rrëzohej pa dashje ndonjë vazo reçeli…
Natën pallatin e vizitonin ëndrra të çuditshme, që vinin nga bota e përrallave dhe i merrnin kalamajtë me vete në udhëtime të largëta. Në këto udhëtime kalamajtë takonin pinguinë, elefantë e luanë zemërakë, takonin oficerë e ushtarë shahu që dinin të flisnin shqip, por ndonjëherë takonin edhe mbretër, që nuk kishin mbathur kurrë as këpucë e as çizme.
Por, që t’i mësojmë të gjitha këto histori, ejani me mua t’i ngjitim katet së bashku një e nga një…
Nuk ka asnjë vlerësim për këtë libër.