“Ej, përrallat! Ku janë përrallat???”
Kështu thërriste Soeli, kur shkonte në shtrat. Soeli i donte shumë përrallat, por sipas tij, ato mbaronin sa hap e mbyll sytë dhe ai nuk ngopej kurrë me to. Vogëlushi kërkonte një përrallë të gjatë – të gjatë deri në fund të botës, si ata librat që lexonte e motra e që quheshin romane.
Dhe gjyshi i përrallave, i cili nuk ua prish kurrë qejfin të vegjëlve, e shkroi këtë përrallë të gjatë jo vetëm për Soelin, por për të gjithë kalamajtë shqiptarë…
Nuk ka asnjë vlerësim për këtë libër.