Të mjaftueshmëve me gjëra të vogla

Prandaj kam dashur që poezia ime mu në zemër të atdheut të jetë si një plagë e vjetër që hera-herës lëngon, që tërheq medoemos kujtime, që ta pret gazin mu mes buzëqeshjes, që të shtyn të vetmohesh, të mendosh për jetën, t’i lutesh Zotit, në këtë vend, ku u bie mendja për poetët veç kur ata vdesin dhe kujtohen për ta vetëm në përvjetorët e lindjes dhe vdekjes së tyre.